sad part…

the saddest part of leaving is not leaving someone behind… but to see yourself being left behind. -dk

waaa! jan 10 na… gimik with nco guys mamaya sa emba… di ko alam kung pupunta ba ako. di ko pa tapos yung sa thesis. nakakalungkot lang kasi nung kasama ko yung team tai naalala ko ang S12 dati, parang ganun din kasi kami… sayang. then kahapon nabasa ko yung post ni mark sa friendster, magrereunion ang 4-green at sa sinulog pa. yun talaga ang pinakamalungkot sa lahat, kasi naman ni isang reunion dun sa kanila di ako nakapunta. kainis! eto sanang may pera ako… di naman ako makapunta. miss ko na talaga 4-green, ang usj-r, ang cebu… lahat! eh ganun lang siguro talaga. a part of me will always stay in cebu. i hate goodbyes… i hate leaving…

kakadepress.

ganun lang talaga siguro.. the sad part of leaving… i left cebu and my friends there… i left them, but yet, now i feel im the one left behind.